Little League Junior Softball Worldseries in Kirkland, Washington, U.S.A. 2005
Door Jean Rijksen
Dit softball toernooi was voor speelsters van 13 – 15 jaar.
Na 2 weken vakantie in the States begonnen op zondag 14 augustus de wedstrijden. Als eerste werd de openingsceremonie gehouden. Hierin werd iedereen voorgesteld: van de teams speelster voor speelster en de coaches/managers, de mensen van de organisatie en de scheidsrechters. Daarna kwamen alle volksliederen aan bod, die door meerdere landen werden gezongen i.p.v. alleen gespeeld te worden van een CD. De Russen kenden hun nieuwe volkslied nog niet. Zij vertegenwoordigden in Kirkland onze regio EMEA (Europe, Middle East and Africa).
Verdere deelnemers waren Canada, voor latijns Amerika Puerto Rico, voor Azië/Pacific de Filipijnen. De Amerikaanse regio’s waren: East, Central, South West, South, het team van de gaststaat Washington.
Het was tijdens het toernooi fantastisch weer, soms zelfs te warm om te scheidsrechteren.
Het scheidsrechterschema was ingevuld met nummers en die nummers moesten we zelf trekken. Daarmee wist iedereen welke wedstrijden men had. Tot de finaledag had iedereen 2x resp. plaat, 1e honk, 2e honk en 3e honk. Elke wedstrijd werd er gewerkt met het 4-mans systeem.
In totaal waren er 12 umpires, waarvan er 10 uit the States kwamen, een dame uit Victoria, Canada en ondergetekende.
De scheidsrechters vormde (volgens onze uic en duic) voor het eerst in de 7 jaren van organiseren een zeer hechte groep. Veel werd er door ons samen gedaan buiten de wedstrijden om.
De organisatie zat zeer goed in elkaar en de velden waren een plaatje. Van de teams waren er een aantal zwak(ker) (Rusland, Canada Puerto Rico en Washington State). Van de andere teams was het niveau zeer goed te noemen met erg goede pitching en fielding. Diverse wedstrijden eindigden daarom ook close met 1 of 2 runs verschil.
Voor de specifieke LL regels met betrekking tot met name pitching (het aantal innings, waarin men een pitcher wilde gebruiken om de volgende wedstrijd die mogelijkheid weer te hebben; max. 4, bij 5 en meer staat de pitcher de volgende wedstrijd “aan de kant” als pitcher) werd de eindscore soms pas in de laatste paar innings neergezet of omgebogen van winst naar verlies en v.v.
Voor Amerikaanse scheidsrechters is het “erg” bijzonder om op de W.S. te komen. Zij moeten vaak 12 tot 20 jaar wachten voor zij in aanmerking komen en hun aanvraag gehonoreerd zien.
Voor Europese scheidsrechters is dat vele malen eenvoudiger.
Ik heb de “grote” pech gehad, dat ik met een groep scheidsrechters daar was, die allemaal goed waren. Ik heb tijdens het toernooi geen enkele call de mist in zien gaan of met grote twijfels aangekeken. Daarom was de keuze voor de finale voor de uic en duic beslist niet eenvoudig en stond ik daar niet in. Daar heb ik niet over wakker kunnen liggen.
Het scheidsrechter niveau binnen LL is niet altijd even goed te noemen. Dat heb ik in voorgaande jaren zelf kunnen constateren.
Omdat het voor Amerikanen zo speciaal is, kon ik genietend van de zon heerlijk naar de finale kijken vanaf de tribune.
Het was een andere ervaring dan alle andere toernooien, nationaal en internationaal, die ik heb meegemaakt. Helaas mag men maar 2 maal in z’n leven een WS LL scheidsrechteren. Als het kan zal ik van die 2e maal zeker gebruik maken. Hopelijk al over 2 jaar, maar dan een oudere categorie. Waarschijnlijk de 17 – 18 jarigen; de z.g. Big League.
